Milica Milša

Milica Milša je poznata srpska glumica. Uz njezinu glumačku karijeru u pozorištu, filmovima i TV serijama, snimila je velik broj reklama te se vrlo uspešno bavila manekenstvom. U glumačkim je vodama od 1978. godine, kad je kao sedmogodišnja devojčica odigrala ulogu u filmu „Tren“. 2009. godine se okušala i kao rediteljka.

Obrazovanje

Srednju školu, smer fizikalnog ispitivanja materijala, upisala je pod utecajem drugova, kao i kasnije studije fizikalne kemije. To nije bilo ono što je Milica zamislila, i nakon toga se ipak okrenula svojim instinktima te upisala studije francuskog, književnosti i FDU. Tamo je bila godinu dana, nakon čega je konačno pronašla ono što zaista želi i uspešno završila studije glume na Akademiji dramske umetnosti i Novom Sadu.

Na fakultetu je bila u klasi profesora Bore Draškovića, poznatog srpskog reditelja i člana Europske filmske akademije. Za vreme studija nastala je Milšina prva predstava „Ženski orkestar“ , koju uvek navodi kao prvi „pravi“ angažman, bez obzira na glumu u ranijem detinjstvu. Nakon fakulteta nastavila je da radi i stvara u Beogradu i u Americi.

Privatni život

Milica Milša rođena je 20.5.1968. godine u Beogradu, u akademskoj porodici. Njen je otac književnik Antonije Isaković, a majka također književnica – Leposava Milanin. Nadimak Milša dobila je upravo od svoje sad pokojne majke. Od malih nogu, kao sedmogodišnjakinja, počela je da glumi u filmovima („Tren“ 1978.godine, „Drugarčine“ i „Berlin kaput“ 1979.godine), što je obeležilo njen put u glumačke vode.

Milica je celo detinjstvo imala problema sa skoliozom, te je od pete do petnaeste godine nosila metalni podupirač za kralježnicu. U pubertetu je pokušala da se bavi košarkom, u čemu se ipak nije pronašla, ali lepe uspomene ima na svoju tetu Lilu, koja ju je učila baletu.

Imala je veliku podršku svojih roditelja za vreme fakulteta, ali i tijekom podizanja sina Antonija. Naime, ostala je trudna i rodila svoje jedino dete na četvrtoj godini fakulteta. Nakon šest godina samohranog majčinstva, upoznala je sadašnjeg supruga, scenarista i glumca Žarka Jokanovića. Venčali su se 1999. godine, a iako Antonije nije Žarkov sin, Milica ističe kako su ga s ljubavlju odgojili u normalnoj obiteljskoj zajednici.

Zbog svog lepog izgleda, Milica je dio života posvetila modeliranju. Unatoč brojnim predstavama i teškoj šminki, pazi na svoju kožu, redovito skida šminku i ide na čišćenje lica barem svaka dva meseca. Osuđuje plastične operacije i igle, a svoju je manekensku karijeru zasnovala na svojoj prirodnosti. Unatoč fotomodeliranju, čak i za „Playboy“ magazin na kojemu je u jednom navratu bila i lice s naslovnice, Milica je povučena i skromna žena koja ceni porodični život, posvećenost poslu i mir.

Posao

Kao što je već pomenuto, Milica Milša je kao dete igrala u tri filma u periodu od 1978. do 1981. godine: „Tren“, „Drugarčine“ i „Berlin kaput“.

Kao devojka se vraća na filmska platna i male ekrane te se pojavljuje u velikom broju domaćih serija i filmova. Glumila je u nastavcima popularnog filma „Tesna koža 2“ 1987. godine, gde se pojavila u ulozi manekenke, i „Tesnoj koži 3“, gde je glumila daktilogafkinju.

Glumila je i u američkom filmu „Ucjena – otkup u krvi“ godine 1989. godine, a niz je nastavila kroz brojne filmove i serije kao što su „Bolji život 2“ (1991.godina), „Prizori iz bračnog života“ (2002.godina), „Jesen stiže dunjo moja“ (2004.godina), „Gde cveta limun žut“ (2006.godina), „Bela lađa“ (svi nastavci), „Miris kiše na Balkanu“ (2010.godina), „As pik“ (2011.godina), „Budva na pjeni od mora“ (2012.godina), i još mnoge druge.

U serijama je uglavnom glumila zle i opasne devojke, što je potpuna suprotnost njezinom stvarnom karakteru, kako je često isticala.

Iako je ostvarila brojne filmske i televizijske uloge, Milica Milša kaže kako joj njezini kazališni nastupi najviše znače. Njezina prva predstava bila je „Ženski orkestar“, koja je ujedno i jedina predstava s prostora bivše Jugoslavije koja se našla u sklopu Edinburškog festivala. Nakon toga su usledile izvedbe: „Bez trećeg“, „Povratak ratnika“, „Kabare Ho-Ho“, „Zgazi me“, „Kamen za pod glavu“, „Seks bomba“, „Lovac na jelene“, „Ljubavna ispovest Sofije Malovrazić“,  „Radi mi svašta“, „Dizalo u liftu“, „Razvojni put Bore Šnajdera“, „Čekajući Godoa“, „Mister dolar“, „Lizistrata“, „Harold i Mod“ i „Poltron“. Neke od predstava su izvođene i preko 250 puta i bilježe ogromnu količinu prodanih karata.

Paralelno s glumom, Milica se okušala i u manekenskim vodama. Nosila je titulu missice filmskog festivala u Cannesu, a dve godine zaredom je dobila nagradu „Venera“ jer je prema izboru čitalaca lista „Praktična žena“ izabrana za najlepšu manekenku u tadašnjoj Jugoslaviji.

Milica Milša se jednom prilikom našla i na naslovnici „Playboya“, a pojavljivala se i u preko trideset reklama. Njena prirodna lepota je oduvek bila njen najjači adut pa je često bila zaštitno lice brojnih kampanja poznatih svjetskih kozmetičkih brendova.

Osim u glumi i manekenstvu, Milica se okušala i u samome režiranju. Njezin suprug Žarko napisao je tekst za predstavu „Kokoške“, koja je prvi put izvedena 30.4.2009.godine u Pozorištu Timočke krajine „Zoran Radmilović“. Predstava je postigla ogroman uspeh.

Najveća postignuća

Milica je osvojila nagradu publike na Filmskom festivalu u Nišu za ulogu u filmu „Gde cveta limun žut“ (2006. godina), bila je miss filmskog festivala u Cannesu, a osvojila je i nagradu za najuspešniju režiju za predstavu „Kokoške“ (2009.godine). Za režiju je dobila srebrnjaka sa likom Zorana Radmilovića.

Kad su u pitanju serije u kojima je glumila, najveću je popularnost stekla kroz serije Siniše Pavića, gde je uglavnom glumila negativke i opasne devojke.

Za ulogu nerotkinje u kazališnoj predstavi „Kamen za pod glavu“ na festivalu Borini kazališni dani, Milica je dobila nagradu Bora Stanković.

Autor: A.T.

Ukoliko pronađete grešku u tekstu ili želite nešto da dodate, javite nam u komentaru ispod biografije. Ukoliko želite da objavimo biografiju koje još nema na stranici, pošaljite nam e-mail na adresu [email protected]

Komentiraj

*